८. पठमउपक्खटसिक्खापदवण्णना

५२७. अट्ठमे अपि मय्याति पाठेपि सोयेवत्थो. अय्याति पन बहुवचनेन आमन्तनं कतं.

५२८-५२९. अपदिस्साति ‘‘इत्थन्नामस्स भिक्खुनो दस्सामी’’ति एवं अपदिसित्वा. पच्चयं कत्वाति कारणं कत्वा. उद्दिस्साति एत्थ यो कत्ताति ‘‘उद्दिस्सा’’ति इमिना वुत्तउद्दिसनकिरियाय यो कत्ता. चीवरं चेतापेन्ति परिवत्तेन्ति एतेनाति चीवरचेतापन्नं. न-कारागमं कत्वा चीवरचेतापन्नन्ति वुत्तं, ‘‘चीवरचेतापन’’न्तिपि पठन्ति. पचुरवोहारवसेनाति येभुय्यवोहारवसेन. येभुय्यवसेन हि घरसामिकं दट्ठुकामा तस्स घरं गच्छन्तीति तथेव बहुलं वोहारो. ब्यञ्जनमत्तमेवाति अत्थो नेतब्बो नत्थीति अधिप्पायो.

५३१. समकेपि पन अनापत्तीति यदग्घनकं सो दातुकामो होति, तदग्घनके अनापत्ति मूलं वड्ढेत्वा अधिकविधानं अनापन्नत्ता. एत्थ च ‘‘दातुकामोम्ही’’ति अत्तनो सन्तिके अवुत्तेपि दातुकामतं सुत्वा यदग्घनकं सो दातुकामो होति, तदग्घनकं आहरापेतुं वट्टति. अग्घवड्ढनकञ्हि इदं सिक्खापदन्ति एत्थ अग्घवड्ढनं एतस्स अत्थीति अग्घवड्ढनकं, अग्घवड्ढनं सन्धाय इदं सिक्खापदं पञ्ञत्तन्ति अधिप्पायो. चीवरं देहीति सङ्घाटिआदीसु यंकिञ्चि चीवरं सन्धाय वदति. चीवरे भिय्योकम्यता, अञ्ञातकविञ्ञत्ति, ताय च पटिलाभोति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि.

पठमउपक्खटसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.

५३२. दुतियउपक्खटे वत्तब्बं नत्थि.