तेलपाककथा

तेलपाककथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, तेलपाक’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो वाताबाधे सति तेलपाको वट्टति. तत्थ अनुजानामि, भिक्खवे, तेलपाकन्ति यं किञ्चि भेसज्जपक्खित्तं सब्बं अनुञ्ञातमेव होति. ‘‘न, भिक्खवे, अतिपक्खित्तमज्जं तेलं पातब्बं, यो पिवेय्य, यथाधम्मो कारेतब्बो. अनुजानामि, भिक्खवे, यस्मिं तेलपाके मज्जस्स न वण्णो न गन्धो न रसो पञ्ञायति, एवरूपं मज्जपक्खित्तं तेलं पातु’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो यस्मिं तेलपाके पक्खित्तस्स मज्जस्स वण्णो वा गन्धो वा रसो वा न पञ्ञायति, तादिसं तेलं पिवितब्बं. तत्थ अतिपक्खित्तमज्जानीति अतिविय खित्तमज्जानि, बहुं मज्जं पक्खिपित्वा योजितानीति अत्थो. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, अब्भञ्जनं अधिट्ठातु’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो अतिपक्खित्तमज्जत्ता अपिवितब्बे तेले सति अब्भञ्जनं अधिट्ठातुं वट्टति. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, तीणि तुम्बानि लोहतुम्बं कट्ठतुम्बं फलतुम्ब’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो तेलपक्कभाजनानि इमानि तीणि तुम्बानि वट्टन्ति.