सेदकम्मकथा

सेदकम्मकथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, सेदकम्म’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो अङ्गवाते सति सेदकम्मं कातुं वट्टति. तत्थ अङ्गवातोति हत्थपादे वातो. नक्खमनीयो होति, ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, सम्भारसेद’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो सेदकम्मेन नक्खमनीये सति सम्भारसेदं कातुं वट्टति. तत्थ सम्भारसेदन्ति नानाविधपण्णसम्भारसेदं. नक्खमनीयो होति, ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, महासेद’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो सम्भारसेदनक्खमनीये सति महासेदं कातुं वट्टति. तत्थ महासेदन्ति महन्तं सेदं, पोरिसप्पमाणं आवाटं अङ्गारानं पूरेत्वा पंसुवालिकादीहि पिदहित्वा तत्थ नानाविधानि वातहरणपण्णानि सन्थरित्वा तेलमक्खितेन गत्तेन तत्थ निपज्जित्वा सम्परिवत्तन्तेन सरीरं सेदेतुं अनुजानामीति अत्थो. नक्खमनीयो होति, ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, भङ्गोदक’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो महासेदेन नक्खमनीये सति भङ्गोदकं कातुं वट्टति. तत्थ भङ्गोदकन्ति नानापण्णभङ्गकुथितं उदकं, तेहि पण्णेहि च उदकेन च सिञ्चित्वा सिञ्चित्वा सेदेतब्बो. नक्खमनीयो होति, ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, उदककोट्ठक’’न्ति (महाव. २६७) वचनतो भङ्गोदकेन नक्खमनीये सति उदककोट्ठकं कातुं वट्टति. तत्थ उदककोट्ठकन्ति उदककोट्ठे चाटिं वा दोणिं वा उण्होदकस्स पूरेत्वा तत्थ पविसित्वा सेदकम्मकरणं अनुजानामीति अत्थो.