लोणभेसज्जकथा
लोणभेसज्जकथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, लोणानि भेसज्जानि सामुद्दिकं काळलोणं सिन्धवं उब्भिदं बिलं, यानि वा पनञ्ञानिपि अत्थि लोणानि भेसज्जानि नेव खादनीये खादनीयत्थं फरन्ति, न भोजनीये भोजनीयत्थं फरन्ति, तानि पटिग्गहेत्वा यावजीवं परिहरितुं, सति पच्चये परिभुञ्जितुं, असति पच्चये परिभुञ्जन्तस्स आपत्ति दुक्कटस्सा’’ति (महाव. २६३) वचनतो तानि लोणानि पटिग्गहेत्वा यावजीवं परिहरितुं, सति पच्चये परिभुञ्जितुं वट्टति. तत्थ सामुद्दन्ति समुद्दतीरे वालुकं विय सन्तिट्ठति. काळलोणन्ति पकतिलोणं. सिन्धवन्ति सेतवण्णं पब्बते उट्ठहति. उब्भिदन्ति भूमितो अङ्कुरं विय उट्ठहति. बिलन्ति दब्बसम्भारेहि सद्धिं पचितं, तं रत्तवण्णं. सारत्थदीपनियं (सारत्थ. टी. महावग्ग ३.२६३) पन ‘‘उब्भिदं नाम ऊसरपंसुमय’’न्ति वुत्तं. विमतिविनोदनियं (वि. वि. टी. महावग्ग २.२६३) पन ‘‘उब्भिदन्ति ऊसरपंसुमयं लोणं. बिलन्ति लोणविसेसो’’ति वुत्तं. वजिरबुद्धिटीकायम्पि तथेव वुत्तं.