फलभेसज्जकथा

फलभेसज्जकथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, फलानि भेसज्जानि बिळङ्गं पिप्पलिं मरिचं हरीतकं विभीतकं आमलकं गोट्ठफलं, यानि वा पनञ्ञानिपि अत्थि फलानि भेसज्जानि नेव खादनीये खादनीयत्थं फरन्ति, न भोजनीये भोजनीयत्थं फरन्ति, तानि पटिग्गहेत्वा यावजीवं परिहरितुं, सति पच्चये परिभुञ्जितुं, असति पच्चये परिभुञ्जन्तस्स आपत्ति दुक्कटस्सा’’ति (महाव. २६३) वचनतो खादनीयभोजनीयत्थं अफरन्तानि तानि फलानि पटिग्गहेत्वा यावजीवं परिहरितुं, सति पच्चये परिभुञ्जितुम्पि वट्टति.