पिट्ठभेसज्जकथा
पिट्ठभेसज्जकथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, निसदं निसदपोतक’’न्ति (महाव. २६३) वचनतो पिसितेहि चुण्णकतेहि मूलभेसज्जेहि अत्थे सति निसदञ्च निसदपोतकञ्च परिहरितुं वट्टति. तत्थ निसदं निसदपोतकन्ति पिसनसिला च पिसनपोतो च. निसदन्ति पिसन्ति चुण्णविचुण्णं करोन्ति मूलभेसज्जादयो एत्थाति निसदं, पिसनसिला. निसदन्ति पिसन्ति चुण्णविचुण्णं करोन्ति मूलभेसज्जादयो एतेनाति निसदं, पोसेतब्बोति पोतो, दारको. खुद्दकप्पमाणताय पोतो वियाति पोतो, निसदञ्च तं पोतो चाति निसदपोतो, तं निसदपोतकं. निपुब्बसद चुण्णकरणेति धातु.