पाथेय्यकथा
६६. पाथेय्यकथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे’’तिआदि भद्दियनगरे अमितपरिभोगभूतेन मेण्डकसेट्ठिना अभियाचितो हुत्वा अनुञ्ञातं, इध पन पठमं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, पञ्च गोरसे खीरं दधिं तक्कं नवनीतं सप्पि’’न्ति (महाव. २९९) पञ्च गोरसा अनुञ्ञाता. ततो परं सेट्ठिनो अभियाचनानुरूपं वत्वा अनुजानितुं ‘‘सन्ति, भिक्खवे, मग्गा कन्तारा’’तिआदिमाह. सेसं अट्ठकथायं वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. तथा अलभन्तेन अञ्ञातकअप्पवारितट्ठानतो याचित्वापि गहेतब्बन्ति एतेन एवरूपेसु कालेसु विञ्ञत्तिपच्चया दोसो नत्थीति दस्सेति. ‘‘एकदिवसेन गमनीये मग्गे एकभत्तत्थाय परियेसितब्ब’’न्ति वुत्तत्ता पन ततो उपरि याचनं न वट्टतीति दस्सितं. ‘‘दीघे अद्धाने’’तिआदिना सचे मासगमनीये मग्गे सत्ताहगमनीयो एव कन्तारो होति, तत्थ सत्ताहयापनीयमत्तमेव पाथेय्यं परियेसितब्बं, ततो परं पिण्डचारिकादिवसेन सुभिक्खसुलभपिण्डमग्गत्ता न परियेसितब्बन्ति.