चीवरनिक्खेपकथा

६२. चीवरनिक्खेपकथायं संहरीयतेति सङ्घाटि, तस्सा सङ्घाटिया, भावयोगे कम्मत्थे छट्ठी. निक्खेपायाति ठपनाय, सङ्घाटिं अग्गहेत्वा विहारे ठपेत्वा गमनाय पञ्च कारणानि होन्तीति अत्थो. गिलानो वा होतीति गहेत्वा गन्तुं असमत्थो गिलानो वा होति. वस्सिकसङ्केतं वा होतीति ‘‘वस्सिककालो अय’’न्ति सङ्केतं वा कतं होति. नदीपारगतं वा होतीति नदिया पारं गन्त्वा भुञ्जितब्बं होति. अग्गळगुत्तिविहारो वा होतीति अग्गळं दत्वापि दातब्बो सुगुत्तविहारो वा होति. अत्थतकथिनं वा होतीति तस्मिं विहारे कथिनं अत्थतं वा होति अत्थतकथिनानं असमादानचारसम्भवतो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेव. आरञ्ञिकस्स पन विहारो न सुगुत्तो होतीति अप्पभिक्खुकत्ता चोरादीनं गमनट्ठानतो च. भण्डुक्खलिकायाति चीवरादिट्ठपनभण्डुक्खलिकाय. सेसं सुविञ्ञेय्यं.