सन्तरुत्तरकथा

६१. सन्तरुत्तरकथायं अन्तर-सद्दो मज्झवाचको. वसति सीलेनाति वासको, ‘‘अन्तरे वासको अन्तरवासको’’ति वत्तब्बे ‘‘रूपभवो रूप’’न्तिआदीसु विय उत्तरपदलोपीसमासवसेन ‘‘अन्तरो’’ति वुत्तो. उत्तरसद्दो उपरिवाचको, आभुसो सज्जतीति आसङ्गो, ‘‘उत्तरे आसङ्गो उत्तरासङ्गो’’ति वत्तब्बे वुत्तनयेन ‘‘उत्तरो’’ति वुत्तो, अन्तरो च उत्तरो च अन्तरुत्तरा, सह अन्तरुत्तरेहि यो वत्ततीति सन्तरुत्तरो, सहपुब्बपदभिन्नाधिकरणद्विपदबहुब्बीहिसमासो. अथ वा सह अन्तरेन च उत्तरेन च यो वत्ततीति सन्तरुत्तरो, तिपदबहुब्बीहिसमासो. सङ्घाटिं ठपेत्वा अन्तरवासकउत्तरासङ्गमत्तधरो हुत्वा गामो न पविसितब्बोति अत्थो. ‘‘परिब्बाजकमदक्खि तिदण्डकेना’’तिआदीसु विय इत्थम्भूतलक्खणे चेतं करणवचनं, तस्मा अन्तरवासकं तिमण्डलं पटिच्छादेन्तेन परिमण्डलं निवासेत्वा कायबन्धनं बन्धित्वा सङ्घाटिञ्च उत्तरासङ्गञ्च दिगुणं कत्वा पारुपित्वा गामो पविसितब्बो.