ओकासकतकथा

५९. ओकासकतकथायं न, भिक्खवे, अनोकासकतोतिआदि ‘‘तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू अनोकासकतं भिक्खुं आपत्तिया चोदेन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं – न, भिक्खवे, अनोकासकतो भिक्खु आपत्तिया चोदेतब्बो, यो चोदेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, ओकासं कारापेत्वा आपत्तिया चोदेतुं, करोतु आयस्मा ओकासं, अहं तं वत्तुकामो’’ति (महाव. १५३) इदं पाठं सन्धाय वुत्तं. अधिप्पायेसु चावनाधिप्पायोति, सासनतो चावेतुकामो. अक्कोसाधिप्पायोति परं अक्कोसितुकामो परिभासितुकामो. कम्माधिप्पायोति तज्जनीयादिकम्मं कत्तुकामो. वुट्ठानाधिप्पायोति आपत्तितो वुट्ठापेतुकामो. उपोसथप्पवारणट्ठपनाधिप्पायोति उपोसथं, पवारणं वा ठपेतुकामो. अनुविज्जनाधिप्पायोति उपपरिक्खितुकामो. धम्मकथाधिप्पायोति धम्मं देसेतुकामो. इति परं चोदेन्तानं भिक्खूनं अधिप्पायभेदो अनेकविधो होतीति अत्थो. पुरिमेसु चतूसु अधिप्पायेसूति चावनाधिप्पायअक्कोसाधिप्पायकम्माधिप्पायवुट्ठानाधिप्पायेसु ओकासं अकारापेन्तस्स दुक्कटं. कारापेत्वापि सम्मुखा चोदेन्तस्स यथानुरूपं सङ्घादिसेसपाचित्तियदुक्कटानि, असम्मुखा पन दुक्कटमेवाति अयमेत्थ पिण्डत्थो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेव.

‘‘ठपनक्खेत्तं पन जानितब्ब’’न्ति वत्वा तं दस्सेन्तो ‘‘सुणातु मे’’तिआदिमाह. अनुविज्जकस्स अनुविज्जनाधिप्पायेन वदन्तस्स ओकासकम्मं नत्थीति योजना. धम्मकथिकस्स अनोदिस्स कम्मं कथेन्तस्स ओकासकम्मं नत्थि. सचे पन ओदिस्स कथेति, आपत्ति, तस्मा तं दस्सेत्वा गन्तब्बन्ति योजेतब्बं. सेसं सुविञ्ञेय्यमेव.