निसीदनादिकथा

निसीदनादिकथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, कायगुत्तिया चीवरगुत्तिया सेनासनगुत्तिया निसीदन’’न्ति (महाव. ३५३) वचनतो कायादीनं असुचिमुच्चनादितो गोपनत्थाय निसीदनं धारेतुं वट्टति. तस्स विधानं हेट्ठा वुत्तमेव. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, यावमहन्तं पच्चत्थरणं आकङ्खति, तावमहन्तं पच्चत्थरणं कातु’’न्ति वचनतो अतिखुद्दकेन निसीदनेन सेनासनस्स अगोपनत्ता महन्तम्पि पच्चत्थरणं कातुं वट्टति. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, यस्स कण्डु वा पीळका वा अस्सावो वा थुल्लकच्छु वा आबाधो, कण्डुपटिच्छादि’’न्ति वचनतो ईदिसेसु आबाधेसु सन्तेसु चीवरादिगुत्तत्थाय कण्डुपटिच्छादि वट्टति. तत्थ पमाणं हेट्ठा वुत्तमेव. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, मुखपुञ्छनचोळ’’न्ति (महाव. ३५५) वचनतो मुखसोधनत्थाय मुखपुञ्छनचोळं वट्टति. तम्पि हेट्ठा वुत्तमेव. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, परिक्खारचोळक’’न्ति वचनतो तिचीवरे परिपुण्णे परिस्सावनथविकादीहि अत्थे सति परिक्खारचोळं वट्टति. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, तिचीवरं अधिट्ठातुं न विकप्पेतुं, वस्सिकसाटिकं वस्सानं चातुमासं अधिट्ठातुं ततो परं विकप्पेतुं, निसीदनं अधिट्ठातुं न विकप्पेतुं, पच्चत्थरणं अधिट्ठातुं न विकप्पेतुं, कण्डुपटिच्छादिं याव आबाधा अधिट्ठातुं ततो परं विकप्पेतुं, मुखपुञ्छनचोळं अधिट्ठातुं न विकप्पेतुं, परिक्खारचोळं अधिट्ठातुं न विकप्पेतु’’न्ति (महाव. ३५८) वचनतो वुत्तनयेन अधिट्ठानञ्च विकप्पना च कातब्बा. अयमेत्थ सङ्खेपो, वित्थारो पन हेट्ठा वुत्तोव.