अतिरेकचीवरकथा

अतिरेकचीवरकथायं ‘‘न, भिक्खवे, अतिरेकचीवरं धारेतब्बं, यो धारेय्य, यथाधम्मो कारेतब्बो’’ति (महाव. ३४७) वचनतो निट्ठितचीवरस्मिं उब्भतस्मिं कथिने दसाहतो परं अतिरेकचीवरं धारेन्तस्स निस्सग्गियं पाचित्तियं. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, दसाहपरमं अतिरेकचीवरं धारेतु’’न्ति (महाव. ३४७) वचनतो उब्भतेपि कथिने दसाहब्भन्तरे धारेन्तस्स अत्थतकथिनानं अनुब्भतेपि कथिने पञ्चमासब्भन्तरे ततो परम्पि दसाहब्भन्तरे अनत्थतकथिनानम्पि दसाहब्भन्तरे अतिरेकचीवरं अनापत्ति. ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, अतिरेकचीवरं विकप्पेतु’’न्ति (महाव. ३४७) वचनतो दसाहतो परं विकप्पेत्वा अतिरेकचीवरं धारेतुं वट्टति. कित्तकं पन चीवरं विकप्पेतब्बन्ति? ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, आयामेन अट्ठङ्गुलं सुगतङ्गुलेन चतुरङ्गुलवित्थतं पच्छिमं चीवरं विकप्पेतु’’न्ति (महाव. ३५८) वचनतो सब्बन्तिमेन परिच्छेदेन सुगतङ्गुलेन अट्ठङ्गुलायामं चतुरङ्गुलवित्थारं चीवरं विकप्पेतुं वट्टति. तत्थ सुगतङ्गुलं नाम मज्झिमपुरिसङ्गुलसङ्खातेन वड्ढकीअङ्गुलेन तिवङ्गुलं होति, मनुस्सानं पकतिअङ्गुलेन अड्ढपञ्चकङ्गुलं, तस्मा दीघतो वड्ढकीहत्थेन एकहत्थं पकतिहत्थेन दियड्ढहत्थं वित्थारतो वड्ढकीहत्थेन विदत्थिप्पमाणं पकतिहत्थेन छळङ्गुलाधिकविदत्थिप्पमाणं पच्छिमं चीवरं विकप्पेतुं वट्टति, ततो ऊनप्पमाणं न वट्टति, अधिकप्पमाणं पन वट्टतीति दट्ठब्बं.