अकप्पियचीवरकथा

अकप्पियचीवरकथायं ‘‘नग्गियं कुसचीरं फलकचीरं केसकम्बलं वाळकम्बलं उलूकपक्खिकं अजिनक्खिप’’न्ति इमानि तित्थियसमादानत्ता थुल्लच्चयवत्थूनीति भगवता पटिक्खित्तानि. तत्थ नग्गियन्ति नग्गभावो अचेलकभावो. कुसचीरन्ति कुसेन गन्थेत्वा कतचीवरं. वाकचीरन्ति तापसानं वक्कलं. फलकचीरन्ति फलकसण्ठानानि फलकानि सिब्बित्वा कतचीवरं. केसकम्बलन्ति केसेहि तन्ते वायित्वा कतकम्बलं. वालकम्बलन्ति चामरीवालेहि वायित्वा कतकम्बलं. उलूकपक्खिकन्ति उलूकसकुणस्स पक्खेहि कतनिवासनं. अजिनक्खिपन्ति सलोमं सखुरं अजिनमिगचम्मं. तानि तित्थियद्धजभूतानि अचीवरभावेन पाकटानीति आचरियेन इध न वुत्तानि. पोत्थको पन अपाकटोति तं वत्वा सब्बनीलकादीनि दुक्कटवत्थुकानि वुत्तानि. ‘‘तिपट्टचीवरस्स वा मज्झे दातब्बानी’’ति वुत्तत्ता तिपट्टचीवरं धारेतुं वट्टतीति सिद्धं. तिपट्टादीनञ्च बहुपट्टचीवरानं अन्तरे ईदिसानि असारुप्पवण्णानि पटपिलोतिकानि कातब्बानीति दस्सेति. कञ्चुकं नाम सीसतो पटिमुञ्चित्वा कायारुळ्हवत्थं. तेनाह ‘‘फालेत्वा रजित्वा परिभुञ्जितुं वट्टती’’ति. वेठनन्ति सीसवेठनं. तिरीटन्ति मकुटं. तस्स विसेसं दस्सेतुं ‘‘तिरीटकं पना’’तिआदिमाह.