छिन्नचीवरकथा

छिन्नचीवरकथायं तीसु पन चीवरेसु द्वे वा एकं वा छिन्दित्वा कातब्बन्ति एत्थ ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, छिन्नकं सङ्घाटिं छिन्नकं उत्तरासङ्गं छिन्नकं अन्तरवासक’’न्ति (महाव. ३४५) वचनतो पञ्चखण्डसत्तखण्डादिवसेन छिन्दित्वाव कातब्बं, न अच्छिन्दित्वाति अत्थो. सचे नप्पहोति, आगन्तुकपट्टं दातब्बन्ति एत्थ यदि छिन्दित्वा कते तिण्णम्पि चीवरानं अत्थाय साटको नप्पहोति, द्वे चीवरानि छिन्नकानि कातब्बानि, एकं चीवरं अच्छिन्नकं कत्तब्बं. द्वीसु चीवरेसु छिन्दित्वा कतेसु साटको नप्पहोति, द्वे चीवरानि अच्छिन्नकानि, एकं चीवरं छिन्नकं कातब्बं. एकस्मिम्पि चीवरे छिन्दित्वा कते साटको नप्पहोति, एवं सति अच्छिन्दित्वा आगन्तुकपट्टं दातब्बन्ति अत्थो. तमत्थं पाळिया साधेतुं ‘‘वुत्तञ्हेत’’न्तिआदिमाह. तत्थ अन्वाधिकम्पि आरोपेतुन्ति एवं अप्पहोन्ते सति आगन्तुकपट्टम्पि आरोपेतुं अनुजानामीति अत्थो.