चीवरकथा

५७. चीवरकथायं ‘‘अहतकप्पानन्ति एकवारधोतानं. उतुद्धटानन्ति उतुतो दीघकालतो उद्धटानं हतवत्थकानं, पिलोतिकानन्ति वुत्तं होति. पापणिकेति अन्तरापणतो पतितपिलोतिकचीवरे. उस्साहो करणीयोति परियेसना कातब्बा. परिच्छेदो पनेत्थ नत्थि, पट्टसतम्पि वट्टति. सब्बमिदं सादियन्तस्स भिक्खुनो वसेन वुत्तं. अग्गळं तुन्नन्ति एत्थ उद्धरित्वा अल्लीयापनखण्डं अग्गळं, सुत्तेन संसिब्बितं तुन्नं, वट्टेत्वा करणं ओवट्टिकं. कण्डुपकं वुच्चति मुद्दिका. दळीकम्मन्ति अनुद्धरित्वाव उपस्सयं कत्वा अल्लीयापनकं वत्थखण्ड’’न्ति अट्ठकथायं आगतं. सारत्थदीपनियं (सारत्थ. टी. महावग्ग ३.३४८) पन ‘‘अच्छुपेय्यन्ति पतिट्ठपेय्यं. हतवत्थकानन्ति कालातीतवत्थानं. उद्धरित्वा अल्लीयापनखण्डन्ति दुब्बलट्ठानं अपनेत्वा अल्लीयापनवत्थखण्ड’’न्ति वुत्तं. दिगुणं सङ्घाटिन्ति दुपट्टं सङ्घाटिं. एकच्चियन्ति एकपट्टं अग्गपट्टं. अग्गळं अज्झापेस्सन्ति जिण्णट्ठाने पिलोतिकखण्डं लग्गापेय्यं.