चतुमहापदेसकथा
६७. यं भिक्खवेतिआदि महापदेसकथा नाम. तत्थ महन्ते अत्थे उपदिस्सति एतेहीति महापदेसा, महन्ता वा अत्था पदिस्सन्ति पञ्ञायन्ति एत्थाति महापदेसा, महन्तानं वा अत्थानं पदेसो पवत्तिदेसोति महापदेसा. के ते? इमेयेव चत्तारो पाठा, अत्था वा. तेन वुत्तं ‘‘इमे चत्तारो महापदेसे’’तिआदि. तत्थ धम्मसङ्गाहकत्थेराति महाकस्सपादयो. सुत्तं गहेत्वाति ‘‘ठपेत्वा धञ्ञफलरस’’न्तिआदिकं सुत्तं गहेत्वा उपधारेन्तो. सत्त धञ्ञानीति –
‘‘सालि वीहि च कुद्रूसो, गोधुमो वरको यवो;
कङ्गूति सत्त धञ्ञानि, नीवारादी तु तब्भिदा’’ति –.
वुत्तानि सत्त धञ्ञानि. सब्बं अपरण्णन्ति मुग्गमासादयो. अट्ठ पानानीति अम्बपानं जम्बुपानं चोचपानं मोचपानं सालुकपानं मुद्दिकपानं मधुकपानं फारुसकपानञ्च.
इमिना नयेनाति सुत्तानुलोमनयेन. वुत्तञ्हेतं अट्ठकथायं ‘‘सुत्तानुलोमं नाम चत्तारो महापदेसा’’ति. पाळिञ्च अट्ठकथञ्च अनपेक्खित्वाति पाळियं नीतत्थतो आगतमेव अग्गहेत्वा. अञ्ञानिपीति ततो अञ्ञानिपि. एतेन महापदेसा नाम न केवलं यथावुत्ता एव, अथ खो अनेकानि नानप्पकारानि विनयधरस्स ञाणानुभावप्पकासितानीति दस्सेति.