७. नहानसिक्खापदवण्णना
३५७. सत्तमे पाळियं नगरे थकितेति एत्थ रञ्ञा चिरं नहायितुकामेन ‘‘अहं बहि उय्याने कतारक्खो वसिस्सामि, नगरं थकेत्वा गोपेथा’’ति अनुञ्ञाता, ते थकिंसूति दट्ठब्बं. असम्भिन्नेनाति अनट्ठेन, तं दिवसं पुन अग्गहितालङ्कारेन पबुद्धमत्तेनाति अधिप्पायो. मज्झिमदेसे ऊनकद्धमासनहानं, समयादीनं अभावोति द्वे अङ्गानि.
नहानसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.