३. उज्झापनकसिक्खापदवण्णना

१०३. ततिये चिन्तायनत्थस्स झे-धातुस्स अनेकत्थताय ओलोकनत्थसम्भवतो वुत्तं ‘‘ओलोकापेन्ती’’ति. छन्दायाति लिङ्गविपल्लासोति आह ‘‘छन्देना’’ति.

१०५. भिक्खुं लामकतो चिन्तापनत्थं अञ्ञेसं तं अवण्णकथनं उज्झापनं नाम. अञ्ञेसं पन अवत्वा अञ्ञमञ्ञं समुल्लपनवसेन भिक्खुनो दोसप्पकासनं खिय्यनं नामाति अयमेतेसं भेदो.

१०६. अञ्ञं अनुपसम्पन्नं उज्झापेतीति अञ्ञेन अनुपसम्पन्नेन उज्झापेति. तस्स वा तं सन्तिकेति तस्स अनुपसम्पन्नस्स सन्तिके तं सङ्घेन सम्मतं उपसम्पन्नं खिय्यति. इधापि मुसावादेन उज्झापनादीनं सम्भवतो दुक्कटट्ठानानि च आदिकम्मिकस्स अनापत्ति च इमिना एव सिक्खापदेन वुत्ताति वेदितब्बं सब्बत्थ मुसावादपाचित्तियस्स अनिवत्तितो. धम्मकम्मेन सम्मतता, उपसम्पन्नता, अगतिगमनाभावो, तस्स अवण्णकामता, यस्स सन्तिके वदति. तस्स उपसम्पन्नता, उज्झापनं वा खिय्यनं वाति इमानेत्थ छ अङ्गानि.

उज्झापनकसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.