२. अञ्ञवादकसिक्खापदवण्णना

९४. दुतिये अञ्ञं वचनन्ति यं दोसविभावनत्थं परेहि वुत्तवचनं तं तस्स अननुच्छविकेन अञ्ञेन वचनेन पटिचरति.

९८. यदेतं अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणवसेन पवत्तवचनं, तदेव पुच्छितमत्थं ठपेत्वा अञ्ञं वदति पकासेतीति अञ्ञवादकन्ति आह ‘‘अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणस्सेतं नाम’’न्ति. तुण्हीभूतस्सेतं नामन्ति तुण्हीभावस्सेतं नामं, अयमेव वा पाठो. अञ्ञवादकं आरोपेतुन्ति अञ्ञवादे आरोपेतुं. विहेसकन्ति विहेसकत्तं.

९९. पाळियं न उग्घाटेतुकामोति पटिच्छादेतुकामो.

१००. अनारोपिते अञ्ञवादकेति वुत्तदुक्कटं पाळियं आगतअञ्ञेनञ्ञपटिचरणवसेन युज्जति, अट्ठकथायं आगतनयेन पन मुसावादेन अञ्ञेनञ्ञं पटिचरन्तस्स पाचित्तियेन सद्धिं दुक्कटं, आरोपिते इमिनाव पाचित्तियं. केचि पन ‘‘मुसावादपाचित्तियेन सद्धिं पाचित्तियद्वय’’न्ति वदन्ति, वीमंसितब्बं. आदिकम्मिकस्सपि मुसावादे इमिनाव अनापत्तीति दट्ठब्बं. धम्मकम्मेन आरोपितता, आपत्तिया वा वत्थुना वा अनुयुञ्जियमानता, छादेतुकामताय अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणं, तुण्हीभावो चाति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि.

अञ्ञवादकसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.