१०. सप्पाणकसिक्खापदवण्णना

१४०. दसमे मातिकायं सप्पाणकउदकं तिणेन वा मत्तिकाय वा सिञ्चेय्य, छड्डेय्याति अत्थो. अथ वा उदकं गहेत्वा बहि सिञ्चेय्य, तस्मिञ्च उदके तिणं वा मत्तिकं वा आहरित्वा पक्खिपेय्याति अज्झाहरित्वा अत्थो वेदितब्बो. तेनाह ‘‘सकटभारमत्तञ्चेपी’’तिआदि. इदन्ति तिणमत्तिकपक्खिपनविधानं. वुत्तन्ति मातिकायं ‘‘तिणं वा मत्तिकं वा’’ति एवं वुत्तं, अट्ठकथासु वा वुत्तं.

इदञ्च सिक्खापदं बाहिरपरिभोगं सन्धाय वत्थुवसेन वुत्तं अब्भन्तरपरिभोगस्स विसुं वक्खमानत्ता. तदुभयम्पि ‘‘सप्पाणक’’न्ति कत्वा वधकचित्तं विनाव सिञ्चने पञ्ञत्तत्ता ‘‘पण्णत्तिवज्ज’’न्ति वुत्तं. वधकचित्ते पन सति सिक्खापदन्तरेनेव पाचित्तियं, न इमिनाति दट्ठब्बं. उदकस्स सप्पाणकता, ‘‘सिञ्चनेन पाणका मरिस्सन्ती’’ति जाननं, तादिसमेव च उदकं विना वधकचेतनाय केनचिदेव करणीयेन तिणादीनं सिञ्चनन्ति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि.

सप्पाणकसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.

निट्ठितो सेनासनवग्गो दुतियो.

‘‘भूतगामवग्गो’’तिपि एतस्सेव नामं.