९. कम्मपटिबाहनसिक्खापदवण्णना

४७४. ‘‘धम्मिकानं कम्मान’’न्ति (पाचि. ४७५) वचनतो एकच्चे भिक्खू धम्मिकानं कम्मानं ‘‘छन्दं दम्मी’’ति छन्दं देन्ति, तं तेसं मतिमत्तमेव, न पटिपत्ति. अधम्मं निस्साय खिय्यति, तं वा उक्कोटेति, अनापत्ति नेव होतीति? न, तथा छन्ददानकाले अकत्वा पच्छा अधम्मकम्मखिय्यनादिपच्चया अनापत्तिवारे वुत्तत्ता. अधम्मेन वा वग्गेन वा न कम्मारहस्स वा कम्मकरणपच्चया आपत्तिमोक्खकरणतो अविसेसमेव तथावचनन्ति चे? न, छन्ददानकाले अधम्मकम्मकरणानुमतिया अभावतो, कारकस्सेव वज्जप्पसङ्गतो च. गणस्स दुक्कटन्ति चे? पारिसुद्धिछन्ददायकाव ते, न गणो अकम्मप्पत्तत्ता, परिवारेपि (परि. ४८२ आदयो) कम्मवग्गे कम्मप्पत्तछन्ददायका विसुं वुत्ता. तथापि अधम्मकम्मस्स छन्दो न दातब्बो देन्ते अकप्पियानुमतिदुक्कटतो. तत्थ हि योजनदुक्कटतो न मुच्चन्तीति नो तक्कोति आचरियो.

कम्मपटिबाहनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.