९. दुट्ठुल्लारोचनसिक्खापदवण्णना
७८-८०. ‘‘तेनेव हत्थेन उपक्कमित्वा असुचिं मोचेसी’’ति पाठो सम्पतिपाठो सुन्दरो. अपलोकेत्वाव कातब्बा. नो चे, पाळियंयेव वुत्तं सिया. ‘‘ओत्तप्पेना’’ति वत्तब्बे रुळ्हीवसेन परेसु ‘‘हिरोत्तप्पेना’’ति वुत्तं. महाअट्ठकथायं उत्तानत्ता न वुत्तं, पाचित्तियासम्भवदस्सनेनेव हि दुक्कटन्ति सिद्धं.
८३. तत्थ ‘‘कम्म’’न्ति वुत्तअज्झाचारेपि परियापन्नत्ता तं तस्स दण्डकम्मवत्थु. ‘‘तत्थ कम्मं आपन्नो’’ति पुब्बेपि लिखितं. महाअट्ठकथायं ‘‘अत्तकामं आपन्नो’’ति पाठो, ‘‘अयमेव गहेतब्बो’’ति वदन्ति, वीमंसितब्बं.
दुट्ठुल्लारोचनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.