७. धम्मदेसनासिक्खापदवण्णना
६६. ‘‘विञ्ञू पटिबला’’ति वचनतो अविञ्ञू इत्थियापि देसेन्तस्स अनापत्ति. इध यक्खीआदयो मनुस्सित्थी विय अनोळारिकत्ता दुक्कटवत्थुका जाता. तिरच्छानगतमनुस्सविग्गहित्थिया पटिबलताय वुत्तत्ता इतरापि दुक्कटवत्थुयेवाति एके. ‘‘मातुगामाया’’ति लिङ्गविपल्लासेन वुत्तं. ‘‘अट्ठकथादिपाठं ठपेत्वा दमिळादिना यथारुचि कथेतुं लभति किरा’’ति लिखितं, यथा यक्खीआदयो दुक्कटवत्थुका जाता, तथा पुरिसविग्गहं गहेत्वा ठितेन यक्खादिना सद्धिं ठितस्स मातुगामस्स धम्मं देसेन्तो दुक्कटं अनापज्जित्वा कस्मा पाचित्तियमापज्जतीति चे? ईसकम्पि दुतियपक्खं अभजनतो. मनुस्समातुगामोपि न दुतियो, पगेव यक्खादयोति. न दुतियानियते तस्स दुतियत्ताति चे? न तत्थ दुट्ठुल्लवाचापेक्खा दुतियता, किन्तु निसज्जापेक्खा, इध च न निसज्जमत्तं, किन्तु देसना इधाधिप्पेता. सा च निपज्जनतो ओळारिका, तस्मा असमत्थनिदस्सनं.
धम्मदेसनासिक्खापदवण्णना निट्ठिता.