६. दुतियसहसेय्यसिक्खापदवण्णना

५५. ‘‘अथ खो ते मनुस्सा’’ति च ‘‘ते अद्धिका’’ति च पाठो. ‘‘एकरत्त’’न्तिपि अत्थि, सो न सुन्दरो. पण्डके पाळियं दुक्कटस्स वुत्तत्ता ‘‘उभतोब्यञ्जनेहि मूलापत्तीति दिस्सती’’ति, ‘‘अनिमित्तादयो इत्थियोवा’’ति च वदन्ति उभतोब्यञ्जनके वुत्तं विय. किञ्चापि मतित्थी पाराजिकवत्थु होति, अनुपादिन्नपक्खे ठितत्ता पन इध आपत्तिं न करोति. पाराजिकापत्तिट्ठानञ्चेत्थ न ओलोकेतब्बं.

दुतियसहसेय्यसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.