२. सुद्धकाळकसिक्खापदवण्णना

५४७. सुद्धकाळकानन्ति एत्थ यथा पठमे ‘‘एकेनपि कोसियंसुना’’ति वुत्तं, तथा इध ‘‘एकेनपि अञ्ञेन अमिस्सेत्वा’’ति वचनाभावतो अञ्ञेहि मिस्सभावे सतिपि अपञ्ञायमानरूपकं ‘‘सुद्धकाळक’’मिच्चेव वुच्चतीति वेदितब्बं.

सुद्धकाळकसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.