३. कुम्मोपमसुत्तवण्णना

२४०. अट्ठिकुम्मोति पिट्ठियं तिखिणट्ठिको कुम्मो. तन्तिबन्धोति ब्यावटो. समुग्गे विय अत्तनो कपाले पक्खिपित्वा. समोदहन्तो सम्मा ओदहन्तो अज्झत्तमेव दहन्तो. आरम्मणकपालेति आरम्मणकटाहे. समोदहन्तोति दिट्ठमत्तस्सेव च गहणतो मनोवितक्के तत्थेव सम्मदेव ओदहन्तो. तञ्हि विसयवसेन पवत्तितुं अदेन्तो. पञ्च धम्मेति ‘‘कालेन वक्खामी’’तिआदिना (परि. ३६२) वुच्चमाने.

कुम्मोपमसुत्तवण्णना निट्ठिता.