१. योगक्खेमिसुत्तवण्णना

१०४. चतूहि योगेहीति कामयोगादीहि चतूहि योगेहि. खेमिनोति खेमवतो कुसलिनो. कारणभूतन्ति कत्तब्बउपायस्स कारणभूतं. परियायति पवत्तिं निवत्तिञ्च ञापेतीति परियायो, धम्मो च सो परियत्तिधम्मत्ता परियायो चाति धम्मपरियायो, तं धम्मपरियायं. यस्मा पन सो तस्साधिगमस्स कारणं होति, तस्मा वुत्तं ‘‘धम्मकारण’’न्ति. युत्तिन्ति समथविपस्सनाधम्मानीति वा चतुसच्चधम्मानीति वा. ‘‘तस्मा’’ति पदं उद्धरित्वा – ‘‘कस्मा’’ति कारणं पुच्छन्तो ‘‘किं अक्खातत्ता, उदाहु पहीनत्ता’’ति विभजित्वा पुच्छि. यस्मा पन छन्दरागप्पहानं योगक्खेमिभावस्स कारणं, न कथनं, तस्मा ‘‘पहीनत्ता’’तिआदि वुत्तं.

योगक्खेमिसुत्तवण्णना निट्ठिता.