११. योगक्खेमिवग्गो

१. योगक्खेमिसुत्तवण्णना

१०४. चतूहि योगेहीति कामयोगादीहि चतूहि योगेहि. खेमिनोति खेमवतो कुसलिनो. कारणभूतन्ति कत्तब्बउपायस्स कारणभूतं. परियायति पवत्तिं निवत्तिञ्च ञापेतीति परियायो, धम्मो च सो परियत्तिधम्मत्ता परियायो चाति धम्मपरियायो, तं धम्मपरियायं. यस्मा पन सो तस्साधिगमस्स कारणं होति, तस्मा वुत्तं ‘‘धम्मकारण’’न्ति. युत्तिन्ति समथविपस्सनाधम्मानीति वा चतुसच्चधम्मानीति वा. ‘‘तस्मा’’ति पदं उद्धरित्वा – ‘‘कस्मा’’ति कारणं पुच्छन्तो ‘‘किं अक्खातत्ता, उदाहु पहीनत्ता’’ति विभजित्वा पुच्छि. यस्मा पन छन्दरागप्पहानं योगक्खेमिभावस्स कारणं, न कथनं, तस्मा ‘‘पहीनत्ता’’तिआदि वुत्तं.

योगक्खेमिसुत्तवण्णना निट्ठिता.

२-१०. उपादायसुत्तादिवण्णना

१०५-११३. वेदनासुखदुक्खन्ति वेदनासङ्खातं सुखञ्च दुक्खञ्च कथितं. ‘‘अज्झत्तं सुखं दुक्ख’’न्ति वुत्तत्ता विमुत्तिसुखस्स च सळायतनदुक्खस्स च कथितत्ता विवट्टसुखं चेत्थ कथितमेवाति सक्का विञ्ञातुं. कामं खन्धियवग्गे खन्धवसेन देसना आगता, न आयतनवसेन. एत्थ पन वत्तब्बं अत्थजातं खन्धियवग्गे वुत्तनयमेवाति.

उपादायसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.

योगक्खेमिवग्गवण्णना निट्ठिता.