७. खेमकसुत्तवण्णना
८९. अत्तनियन्ति दिट्ठिगतिकपरिकप्पितस्स अत्तनो सन्तकं. तेनाह ‘‘अत्तनो परिक्खारजात’’न्ति. तण्हामानो अधिगतो अरहत्तस्स अनधिगतत्ता, नो दिट्ठिमानो अधिगतो, तथा कामरागब्यापादापि. अनागामी किर खेमकत्थेरो, ‘‘सकदागामी’’ति केचि वदन्ति. सन्धावनिकायाति सञ्चरणेन. तेनाह ‘‘पुनप्पुनं गमनागमनेना’’ति. चतुक्खत्तुं गमनागमनेनाति चतुक्खत्तुं गमनेन च आगमनेन च. तेनाह – ‘‘तं दिवसं द्वियोजनं अद्धानं आहिण्डी’’ति. ञत्वाति अज्झासयं ञत्वा. थेरोति खेमकत्थेरो.
रूपमेव अस्मीति वदतीति रूपक्खन्धमेव ‘‘अस्मी’’ति गाहस्स वत्थुं कत्वा वदति. अधिगतो तण्हामानो.
अणुसहगतोति अणुभावं गतो. तेनाह ‘‘सुखुमो’’ति. तयो खारा विय तिस्सो अनुपस्सना चित्तसंकिलेसस्स विसोधनतो. सीलगन्धादीहि गुणगन्धेहि.
कथेतुन्ति उद्देसवसेन कथेतुं. पकासेतुन्ति निद्देसवसेन तमत्थं पकासेतुं. जानापेतुन्ति कारणवसेन जानापेतुं. पतिट्ठापेतुन्ति कथापेतुं. विवटं कातुन्ति उदाहरणं वण्णेत्वा पाकटं कातुं. सुविभत्तं कातुन्ति अन्वयतो ब्यतिरेकतो सुट्ठु, विभत्तं कातुं. उत्तानकं कातुन्ति उपनयनिगमेहि तमत्थं विभूतं कातुं. अञ्ञेन नीहारेनाति विपस्सनाविमुत्तेन चित्ताभिनीहारेन.
खेमकसुत्तवण्णना निट्ठिता.