४. अनुराधसुत्तवण्णना

८६. तस्सेव विहारस्साति महावने यस्मिं विहारे भगवा विहरति, तस्सेव विहारस्स. इमेति अञ्ञतित्थिया. यस्मा अयं थेरो ठपनीयं पञ्हं ठपनीयभावेन न ठपेसि, तस्मा. अञ्ञतित्थिया…पे… एतदवोचुं. तेनाह ‘‘एकदेसेन सासनसमयं जानन्ता’’ति.

गहितमेव होति ततो पगेव सिद्धत्ता. तेनाह ‘‘तस्स मूलत्ता’’ति. एवन्ति ‘‘दुक्खञ्चेव पञ्ञपेमि, दुक्खस्स च निरोध’’न्ति एवं. वट्टविवट्टमेवाति पञ्चन्नं पन खन्धानं समनुपस्सनाय वसेन वट्टं, ‘‘एवं पस्स’’न्तिआदिना विवट्टं कथितमेव.

अनुराधसुत्तवण्णना निट्ठिता.