९-१०. नन्दिक्खयसुत्तादिवण्णना
५१-५२. नवमदसमेसूति सुत्तद्वयं सहेव उद्धटं, द्वीसुपि अत्थवण्णनाय सरिक्खभावतो. नन्दनट्ठेन नन्दी, रञ्जनट्ठेन रागो. सतिपि सद्दत्थतो भेदे ‘‘इमेसं अत्थतो निन्नानाकरणताया’’ति वत्वापि पहायकधम्मभेदेन पन लब्भतेव भेदमत्ताति दस्सेतुं ‘‘निब्बिदानुपस्सनाय वा’’तिआदि वुत्तं. विरज्जन्तो रागं पजहतीति सम्बन्धो. एत्तावताति ‘‘नन्दिक्खया रागक्खयो’’ति एत्तावता. विपस्सनं निट्ठपेत्वा विपस्सनाकिच्चस्स परियोसानेन. रागक्खयाति वुट्ठानगामिनिपरियोसानाय विपस्सनाय रागस्स खेपितत्ता. अनन्तरं उप्पन्नेन अरियमग्गेन समुच्छेदवसेन नन्दिक्खयोति. तेनाह ‘‘इध मग्गं दस्सेत्वा’’ति. अनन्तरं पन उप्पन्नेन अरियफलेन पटिपस्सद्धिवसेन नन्दिरागक्खया सब्बं संकिलेसतो चित्तं विमुच्चतीति. तेनाह ‘‘फलं दस्सित’’न्ति.
नन्दिक्खयसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.
अत्तदीपवग्गवण्णना निट्ठिता.
मूलपण्णासको समत्तो.