५-६. महारुक्खसुत्तद्वयवण्णना

५५-५६. ओजं अभिहरन्तीति रसहरणियो विय पुरिसस्स सरीरे रुक्खमूलानि रुक्खस्स पथवीआपोरसे उपरि आरोपेन्ति. तेसं तथा आरोपनं ‘‘ओजाया’’तिआदिना विभावेति. हत्थसतुब्बेधमस्साति हत्थसतुब्बेधो, हत्थसतं उब्बिद्धस्सपि. एत्थाति एतिस्सं वट्टकथायं. कम्मारोहनन्ति कम्मपच्चयो.

पुन एत्थाति एतिस्सं विवट्टकथायं. वट्टदुक्खं नासेतुकामस्स दळ्हं उप्पन्नसंवेगञाणं सन्धाय ‘‘कुद्दालो विया’’ति आह. ततो निब्बत्तितञाणं समाधिपच्छिया ठितं निस्साय पवत्तेतब्बविपस्सनारम्भञाणं. रुक्खच्छेदनफरसु वियाति एवंभूतस्स विपस्सना एकन्ततो वट्टच्छेदाय होतियेवाति आह ‘‘रुक्खस्स…पे… मनसिकरोन्तस्स पञ्ञा’’ति. तत्थ कम्मट्ठानन्ति विपस्सनाकम्मट्ठानं. तं चतुब्बिधववत्थानवसेन वीसति पथवीकोट्ठासा, द्वादस आपोकोट्ठासा, चत्तारो तेजोकोट्ठासा, छ वायोकोट्ठासाति द्वेचत्तालीसाय कोट्ठासेसु. विञ्ञाणस्स चाति इति-सद्दो आदिअत्थो पकारत्थो च. तेन भूतरूपानि विञ्ञाणसम्पयुत्तधम्मे च सङ्गण्हाति. सत्तसु सप्पायेसु यस्स अलभन्तस्स कम्मट्ठानं विभूतं हुत्वा न उपट्ठाति, तं सन्धायाह ‘‘अञ्ञतरं सप्पाय’’न्ति. सेसं सुविञ्ञेय्यमेव.

महारुक्खसुत्तद्वयवण्णना निट्ठिता.