७. तरुणरुक्खसुत्तवण्णना
५७-५९. पलिमज्जेय्याति अल्लकरणवसेन परितो पाळिं बन्धेय्य. तथा करोन्तो यस्मा च तत्थ तिणगच्छादीनं मूलसन्तानग्गहणेन तं ठानं सोधेति नाम, तस्मा वुत्तं ‘‘सोधेय्या’’ति. पंसुन्ति अस्स पवड्ढकारकं, आगन्तुकं पंसुन्ति अत्थो. ददेय्याति पक्खिपेय्य. तेनाह ‘‘थद्ध’’न्तिआदि. वुत्तनयेनेवाति ‘‘रुक्खं नासेतुकामो पुरिसो विया’’तिआदिना पञ्चमसुत्ते वुत्तनयेन. अट्ठमनवमानि उत्तानत्थानेव वुत्तनयत्ता.
तरुणरुक्खसुत्तवण्णना निट्ठिता.