२. अञ्ञवादकसिक्खापदं

९४. दुतिये अनाचारन्ति अचरितब्बं कायवचीद्वारवीतिक्कमं. सब्बनामस्स अनियमत्थत्ता इध वचनन्ति आह ‘‘अञ्ञेन वचनेन अञ्ञं वचन’’न्ति. सोति भिक्खु, वदतीति सम्बन्धो. कोति को पुग्गलो. किन्ति किं आपत्तिं. किस्मिन्ति किस्मिं वत्थुस्मिं. किन्ति किं कम्मं. कन्ति कं पुग्गलं. किन्ति किं वचनं.

एत्थाति ‘‘को आपन्नो’’तिआदिपाळियं. ‘‘भिक्खूही’’ति पदं ‘‘वुत्तो’’ति पदे कत्ता. असारुप्पन्ति भिक्खूनं असारुप्पं. एसोति एसो अत्थो, विभवोति अत्थो. एतन्ति वत्थु. भणन्तो वा हुत्वा अञ्ञेनञ्ञं पटिचरतीति सम्बन्धो. एत्थाति पटिच्छन्नासने. सोतन्ति सोतद्वारं. चक्खुन्ति चक्खुद्वारं.

९८. अञ्ञन्ति पुच्छितत्थतो अञ्ञं अपुच्छितमत्थं. भावप्पधानोयं कत्तुनिद्देसोति आह ‘‘अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणस्सेतं नाम’’न्ति. तुण्हीभावस्साति अभासनस्स. आत्यूपसग्गो लुत्तनिद्दिट्ठोति आह ‘‘आरोपेतू’’ति. एवं ‘‘अरोपिते’’ति एत्थपि. तेनाह ‘‘अनारोपिते’’ति.

१०१. तन्ति अञ्ञवादकविहेसकरोपनकम्मं. अस्साति भवेय्य, होति वा.

१०२. किन्ति किं वचनं. येनाति येन ब्याधिना कथेतुं न सक्कोति, तादिसो ब्याधि मुखे होतीति योजना. तप्पच्चयाति ततो कथितकारणाति. दुतियं.