७. सञ्चिच्चसिक्खापदवण्णना

कुक्कुच्चं उप्पादेन्तस्साति (वजिर. टी. पाचित्तिय ४६८) संसयं जनेन्तस्स. परो कुक्कुच्चं उप्पादेतु वा, मा वा, तं अप्पमाणं. मञ्ञेति तक्कयामि. आदिसद्देन ‘‘विकाले मञ्ञे तया भुत्तं, मज्जं मञ्ञे तया पीतं, मातुगामेन सद्धिं रहो मञ्ञे तया निसिन्न’’न्तिआदीनं (पाचि. ४६६) गहणं. अनुपसम्पन्नेति सामणेरे.

सञ्चिच्चसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.