८. उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना

सुय्यतीति सुति, सद्दो, सुतिया समीपं उपस्सुतीति आह ‘‘सुतिसमीप’’न्ति, सद्दसमीपन्ति अत्थो. यत्थ पन ठितेन सक्का होति सद्दं सोतुं, तत्थ तिट्ठन्तो सद्दसमीपे तिट्ठति नामाति आह ‘‘यत्थ ठत्वा’’तिआदि. अथ वा उपेच्च सुय्यति एत्थाति उपस्सुति, ठानं, यं ठानं उपगतेन सक्का होति कथेन्तानं सद्दं सोतुं, तत्थाति एवम्पेत्थ अत्थो दट्ठब्बो. तुरितगमनेपीति पच्छतो गच्छन्तस्स पुरतो गच्छन्तानं सद्दसवनत्थं सीघगमनेपि. ओहीयमानेपीति पुरतो गच्छन्तस्स पच्छतो गच्छन्तानं वचनसवनत्थं ओहीयमानेपि.

वूपसमिस्सामीति उपसमं गमिस्सामि, कलहं न करिस्सामि. अत्तानं परिमोचेस्सामीति मम अकारकभावं कथेत्वा अत्तानं परिमोचेस्सामि. सिया किरियन्ति कदाचि सोतुकामताय गमनवसेन समुट्ठानतो सिया किरियं. सिया अकिरियन्ति कदाचि ठितट्ठानं आगन्त्वा मन्तयमानानं अजानापनवसेन समुट्ठानतो सिया अकिरियं.

उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.