३. मोहनसिक्खापदवण्णना
तस्मिं अनाचारेति तस्मिं अनाचारे आचिण्णे. मोक्खो नत्थीति तस्सा आपत्तिया मोक्खो नत्थि. तस्स तेति तस्स तव. अलाभाति ये अञ्ञेसं पातिमोक्खे उद्दिस्समाने साधुकं अट्ठिं कत्वा मनसिकरणस्स आनिसंससञ्ञिता दिट्ठधम्मिकसम्परायिका च लाभा इच्छितब्बा, ते सब्बे तुय्हं अलाभा एव होन्ति. दुल्लद्धन्ति पुञ्ञविसेसेन लद्धम्पि मनुस्सत्तं दुल्लद्धं. साधुकन्ति सुट्ठु. अट्ठिं कत्वाति अत्थिकभावं कत्वा, अत्थिको हुत्वाति वुत्तं होति. ञत्तिदुतियेन कम्मेनाति ‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो’’तिआदिना (पाचि. ४४६) पदभाजनियं वुत्तेन मोहारोपनकेन ञत्तिदुतियेन कम्मेन.
अधम्मकम्मेति एत्थ मोहारोपनकम्मं अधिप्पेतं.
मोहनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.