३. उक्कोटनसिक्खापदवण्णना

ततिये यथाधम्मन्ति यो यस्स अधिकरणस्स वूपसमाय धम्मो वुत्तो, तेनेव धम्मेन. निहताधिकरणन्ति निहतं अधिकरणं, समथक्खन्धके (चूळव. १८५ आदयो) सत्थारा वुत्तधम्मेनेव वूपसमितन्ति अत्थो, वूपसमननयं पनस्स अधिकरणसमथेसु दस्सयिस्साम. पुनकम्माय उक्कोटेय्याति तस्स तस्स भिक्खुनो सन्तिकं गन्त्वा ‘‘अकतं कम्म’’न्तिआदीनि (पाचि. ३९४) वदन्तो पुनकरणत्थाय उच्चालेय्य. यथाठितभावेन पतिट्ठातुं न ददेय्य, तस्सेवं करोन्तस्स पाचित्तियं. यं पन धम्मेन अधिकरणं निहतं, तं सुनिहतमेव. सचे विप्पकते कम्मे पटिक्कोसति, तं सञ्ञापेत्वा कातब्बं. इतरथा कम्मञ्च कुप्पति, कारकानञ्च आपत्ति.

सावत्थियं छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ उक्कोटनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, धम्मकम्मे वेमतिकस्स, अधम्मकम्मे धम्मकम्मसञ्ञिनो, वेमतिकस्स वा दुक्कटं. उभयेसु अधम्मकम्मसञ्ञिस्स, ‘‘अधम्मेन वा वग्गेन वा अकम्मारहस्स वा कम्मं कत’’न्ति जानन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. यथाधम्मं निहतभावो, जानना, उक्कोटनाति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानि, इदं पन दुक्खवेदनन्ति.

उक्कोटनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.