१. आरामपविसनसिक्खापदवण्णना
आरामवग्गस्स पठमे सभिक्खुकं आरामन्ति यत्थ भिक्खू रुक्खमूलेपि वसन्ति, तं पदेसं. अनापुच्छाति एत्थ भिक्खुसामणेरआरामिकेसु यंकिञ्चि अनापुच्छा, परिक्खित्तस्स आरामस्स परिक्खेपं अतिक्कमन्तिया, अपरिक्खित्तस्स उपचारं ओक्कमन्तिया पठमपादे दुक्कटं, दुतियपादे पाचित्तियं.
सावत्थियं सम्बहुला भिक्खुनियो आरब्भ अनापुच्छा आरामं पविसनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, ‘‘सन्तं भिक्खुं अनापुच्छा’’ति च ‘‘जानं सभिक्खुक’’न्ति च इमानेत्थ द्वे अनुपञ्ञत्तियो, सभिक्खुके वेमतिकाय, अभिक्खुके सभिक्खुकसञ्ञाय चेव वेमतिकाय च दुक्कटं. तस्मिं पन दुविधेपि अभिक्खुकसञ्ञाय, सन्तं भिक्खुं आपुच्छा पविसन्तिया, पठमप्पविट्ठानं वा भिक्खुनीनं सीसंनुलोकिकाय, यत्थ वा भिक्खुनियो सन्निपतिता, तत्थ ‘‘तासं सन्तिकं गच्छामी’’ति सञ्ञाय, आरामेन वा मग्गो होति, तेन गच्छन्तिया, आपदासु, उम्मत्तिकादीनञ्च अनापत्ति. सभिक्खुकारामता, सभिक्खुकसञ्ञिता, वुत्तपरिच्छेदातिक्कमो, अनुञ्ञातकारणाभावोति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. समनुभासनसमउट्ठानं, किरियाकिरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.
आरामपविसनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.