८. कतमोदकतिस्ससुत्तं
१७९. सावत्थिनिदानं. तेन खो पन समयेन भगवा दिवाविहारगतो होति पटिसल्लीनो. अथ खो सुब्रह्मा च पच्चेकब्रह्मा सुद्धावासो च पच्चेकब्रह्मा येन भगवा तेनुपसङ्कमिंसु; उपसङ्कमित्वा पच्चेकं द्वारबाहं निस्साय अट्ठंसु. अथ खो सुद्धावासो पच्चेकब्रह्मा कतमोदकतिस्सकं [कतमोरकतिस्सकं (सी. स्या. कं.)] भिक्खुं आरब्भ भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –
‘‘अप्पमेय्यं पमिनन्तो, कोध विद्वा विकप्पये;
अप्पमेय्यं पमायिनं, निवुतं तं मञ्ञे अकिस्सव’’न्ति.