१. चन्दिमससुत्तं

९२. सावत्थिनिदानं. अथ खो चन्दिमसो [चन्दिमासो (क.)] देवपुत्तो अभिक्कन्ताय रत्तिया अभिक्कन्तवण्णो केवलकप्पं जेतवनं ओभासेत्वा येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं अट्ठासि. एकमन्तं ठितो खो चन्दिमसो देवपुत्तो भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –

‘‘ते हि सोत्थिं गमिस्सन्ति, कच्छे वामकसे मगा;

झानानि उपसम्पज्ज, एकोदि निपका सता’’ति.

‘‘ते हि पारं गमिस्सन्ति, छेत्वा जालंव अम्बुजो;

झानानि उपसम्पज्ज, अप्पमत्ता रणञ्जहा’’ति.