२. वेण्डुसुत्तं

९३. एकमन्तं ठितो खो वेण्डु [वेण्हु (सी.)] देवपुत्तो भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –

‘‘सुखिताव ते [सुखिता वत ते (सी. स्या. कं.)] मनुजा, सुगतं पयिरुपासिय;

युञ्जं [युज्ज (सी.), युञ्ज (स्या. कं. पी.)] गोतमसासने, अप्पमत्ता नु सिक्खरे’’ति.

‘‘ये मे पवुत्ते सिट्ठिपदे [सत्थिपदे (सी. स्या. कं. पी.)] (वेण्डूति भगवा),

अनुसिक्खन्ति झायिनो;

काले ते अप्पमज्जन्ता,

न मच्चुवसगा सियु’’न्ति.