४. मागधसुत्तं

८५. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं ठितो खो मागधो देवपुत्तो भगवन्तं गाथाय अज्झभासि –

‘‘कति लोकस्मिं पज्जोता, येहि लोको पकासति;

भवन्तं पुट्ठुमागम्म, कथं जानेमु तं मय’’न्ति.

‘‘चत्तारो लोके पज्जोता, पञ्चमेत्थ न विज्जति;

दिवा तपति आदिच्चो, रत्तिमाभाति चन्दिमा.

‘‘अथ अग्गि दिवारत्तिं, तत्थ तत्थ पकासति;

सम्बुद्धो तपतं सेट्ठो, एसा आभा अनुत्तरा’’ति.