५. भीतासुत्तं

७५. ‘‘किंसूध भीता जनता अनेका,

मग्गो चनेकायतनप्पवुत्तो;

पुच्छामि तं गोतम भूरिपञ्ञ,

किस्मिं ठितो परलोकं न भाये’’ति.

‘‘वाचं मनञ्च पणिधाय सम्मा,

कायेन पापानि अकुब्बमानो;

बव्हन्नपानं घरमावसन्तो,

सद्धो मुदू संविभागी वदञ्ञू;

एतेसु धम्मेसु ठितो चतूसु,

धम्मे ठितो परलोकं न भाये’’ति.