१०. कविसुत्तं

६०. ‘‘किंसु निदानं गाथानं, किंसु तासं वियञ्जनं;

किंसु सन्निस्सिता गाथा, किंसु गाथानमासयो’’ति.

‘‘छन्दो निदानं गाथानं, अक्खरा तासं वियञ्जनं;

नामसन्निस्सिता गाथा, कवि गाथानमासयो’’ति.

जरावग्गो छट्ठो.

तस्सुद्दानं –

जरा अजरसा मित्तं, वत्थु तीणि जनानि च;

उप्पथो च दुतियो च, कविना पूरितो वग्गोति.