६. जरावग्गो

१. जरासुत्तं

५१. ‘‘किंसु याव जरा साधु, किंसु साधु पतिट्ठितं;

किंसु नरानं रतनं, किंसु चोरेहि दूहर’’न्ति.

‘‘सीलं याव जरा साधु, सद्धा साधु पतिट्ठिता;

पञ्ञा नरानं रतनं, पुञ्ञं चोरेहि दूहर’’न्ति.

२. अजरसासुत्तं

५२. ‘‘किंसु अजरसा साधु, किंसु साधु अधिट्ठितं;

किंसु नरानं रतनं, किंसु चोरेह्यहारिय’’न्ति.

‘‘सीलं अजरसा साधु, सद्धा साधु अधिट्ठिता;

पञ्ञा नरानं रतनं, पुञ्ञं चोरेह्यहारिय’’न्ति.

३. मित्तसुत्तं

५३. ‘‘किंसु पवसतो [पथवतो (पी. क.)] मित्तं, किंसु मित्तं सके घरे;

किं मित्तं अत्थजातस्स, किं मित्तं सम्परायिक’’न्ति.

‘‘सत्थो पवसतो मित्तं, माता मित्तं सके घरे;

सहायो अत्थजातस्स, होति मित्तं पुनप्पुनं;

सयंकतानि पुञ्ञानि, तं मित्तं सम्परायिक’’न्ति.

४. वत्थुसुत्तं

५४. ‘‘किंसु वत्थु मनुस्सानं, किंसूध परमो सखा;

किंसु भूता उपजीवन्ति, ये पाणा पथविस्सिता’’ति [पथविं सिताति (सी. स्या. कं. पी.)].

‘‘पुत्ता वत्थु मनुस्सानं, भरिया च [भरियाव (सी.), भरिया (स्या. कं.)] परमो सखा;

वुट्ठिं भूता उपजीवन्ति, ये पाणा पथविस्सिता’’ति.

५. पठमजनसुत्तं

५५. ‘‘किंसु जनेति पुरिसं, किंसु तस्स विधावति;

किंसु संसारमापादि, किंसु तस्स महब्भय’’न्ति.

‘‘तण्हा जनेति पुरिसं, चित्तमस्स विधावति;

सत्तो संसारमापादि, दुक्खमस्स महब्भय’’न्ति.

६. दुतियजनसुत्तं

५६. ‘‘किंसु जनेति पुरिसं, किंसु तस्स विधावति;

किंसु संसारमापादि, किस्मा न परिमुच्चती’’ति.

‘‘तण्हा जनेति पुरिसं, चित्तमस्स विधावति;

सत्तो संसारमापादि, दुक्खा न परिमुच्चती’’ति.

७. ततियजनसुत्तं

५७. ‘‘किंसु जनेति पुरिसं, किंसु तस्स विधावति;

किंसु संसारमापादि, किंसु तस्स परायन’’न्ति.

‘‘तण्हा जनेति पुरिसं, चित्तमस्स विधावति;

सत्तो संसारमापादि, कम्मं तस्स परायन’’न्ति.

८. उप्पथसुत्तं

५८. ‘‘किंसु उप्पथो अक्खातो, किंसु रत्तिन्दिवक्खयो;

किं मलं ब्रह्मचरियस्स, किं सिनानमनोदक’’न्ति.

‘‘रागो उप्पथो अक्खातो, वयो रत्तिन्दिवक्खयो;

इत्थी मलं ब्रह्मचरियस्स, एत्थायं सज्जते पजा;

तपो च ब्रह्मचरियञ्च, तं सिनानमनोदक’’न्ति.

९. दुतियसुत्तं

५९. ‘‘किंसु दुतिया [दुतियं (स्या. कं. पी.)] पुरिसस्स होति, किंसु चेनं पसासति;

किस्स चाभिरतो मच्चो, सब्बदुक्खा पमुच्चती’’ति.

‘‘सद्धा दुतिया पुरिसस्स होति, पञ्ञा चेनं पसासति;

निब्बानाभिरतो मच्चो, सब्बदुक्खा पमुच्चती’’ति.

१०. कविसुत्तं

६०. ‘‘किंसु निदानं गाथानं, किंसु तासं वियञ्जनं;

किंसु सन्निस्सिता गाथा, किंसु गाथानमासयो’’ति.

‘‘छन्दो निदानं गाथानं, अक्खरा तासं वियञ्जनं;

नामसन्निस्सिता गाथा, कवि गाथानमासयो’’ति.

जरावग्गो छट्ठो.

तस्सुद्दानं –

जरा अजरसा मित्तं, वत्थु तीणि जनानि च;

उप्पथो च दुतियो च, कविना पूरितो वग्गोति.