६. जरावग्गो
१. जरासुत्तं
५१. ‘‘किंसु याव जरा साधु, किंसु साधु पतिट्ठितं;
किंसु नरानं रतनं, किंसु चोरेहि दूहर’’न्ति.
‘‘सीलं याव जरा साधु, सद्धा साधु पतिट्ठिता;
पञ्ञा नरानं रतनं, पुञ्ञं चोरेहि दूहर’’न्ति.
२. अजरसासुत्तं
५२. ‘‘किंसु अजरसा साधु, किंसु साधु अधिट्ठितं;
किंसु नरानं रतनं, किंसु चोरेह्यहारिय’’न्ति.
‘‘सीलं अजरसा साधु, सद्धा साधु अधिट्ठिता;
पञ्ञा नरानं रतनं, पुञ्ञं चोरेह्यहारिय’’न्ति.
३. मित्तसुत्तं
५३. ‘‘किंसु पवसतो [पथवतो (पी. क.)] मित्तं, किंसु मित्तं सके घरे;
किं मित्तं अत्थजातस्स, किं मित्तं सम्परायिक’’न्ति.
‘‘सत्थो पवसतो मित्तं, माता मित्तं सके घरे;
सहायो अत्थजातस्स, होति मित्तं पुनप्पुनं;
सयंकतानि पुञ्ञानि, तं मित्तं सम्परायिक’’न्ति.
४. वत्थुसुत्तं
५४. ‘‘किंसु वत्थु मनुस्सानं, किंसूध परमो सखा;
किंसु भूता उपजीवन्ति, ये पाणा पथविस्सिता’’ति [पथविं सिताति (सी. स्या. कं. पी.)].
‘‘पुत्ता वत्थु मनुस्सानं, भरिया च [भरियाव (सी.), भरिया (स्या. कं.)] परमो सखा;
वुट्ठिं भूता उपजीवन्ति, ये पाणा पथविस्सिता’’ति.
५. पठमजनसुत्तं
५५. ‘‘किंसु जनेति पुरिसं, किंसु तस्स विधावति;
किंसु संसारमापादि, किंसु तस्स महब्भय’’न्ति.
‘‘तण्हा जनेति पुरिसं, चित्तमस्स विधावति;
सत्तो संसारमापादि, दुक्खमस्स महब्भय’’न्ति.
६. दुतियजनसुत्तं
५६. ‘‘किंसु जनेति पुरिसं, किंसु तस्स विधावति;
किंसु संसारमापादि, किस्मा न परिमुच्चती’’ति.
‘‘तण्हा जनेति पुरिसं, चित्तमस्स विधावति;
सत्तो संसारमापादि, दुक्खा न परिमुच्चती’’ति.
७. ततियजनसुत्तं
५७. ‘‘किंसु जनेति पुरिसं, किंसु तस्स विधावति;
किंसु संसारमापादि, किंसु तस्स परायन’’न्ति.
‘‘तण्हा जनेति पुरिसं, चित्तमस्स विधावति;
सत्तो संसारमापादि, कम्मं तस्स परायन’’न्ति.
८. उप्पथसुत्तं
५८. ‘‘किंसु उप्पथो अक्खातो, किंसु रत्तिन्दिवक्खयो;
किं मलं ब्रह्मचरियस्स, किं सिनानमनोदक’’न्ति.
‘‘रागो उप्पथो अक्खातो, वयो रत्तिन्दिवक्खयो;
इत्थी मलं ब्रह्मचरियस्स, एत्थायं सज्जते पजा;
तपो च ब्रह्मचरियञ्च, तं सिनानमनोदक’’न्ति.
९. दुतियसुत्तं
५९. ‘‘किंसु दुतिया [दुतियं (स्या. कं. पी.)] पुरिसस्स होति, किंसु चेनं पसासति;
किस्स चाभिरतो मच्चो, सब्बदुक्खा पमुच्चती’’ति.
‘‘सद्धा दुतिया पुरिसस्स होति, पञ्ञा चेनं पसासति;
निब्बानाभिरतो मच्चो, सब्बदुक्खा पमुच्चती’’ति.
१०. कविसुत्तं
६०. ‘‘किंसु निदानं गाथानं, किंसु तासं वियञ्जनं;
किंसु सन्निस्सिता गाथा, किंसु गाथानमासयो’’ति.
‘‘छन्दो निदानं गाथानं, अक्खरा तासं वियञ्जनं;
नामसन्निस्सिता गाथा, कवि गाथानमासयो’’ति.
जरावग्गो छट्ठो.
तस्सुद्दानं –
जरा अजरसा मित्तं, वत्थु तीणि जनानि च;
उप्पथो च दुतियो च, कविना पूरितो वग्गोति.