५. अम्बविमानवत्थु

११४६. ‘‘उच्चमिदं मणिथूणं विमानं, समन्ततो द्वादस योजनानि;

कूटागारा सत्तसता उळारा, वेळुरियथम्भा रुचकत्थता सुभा.

११४७. ‘‘तत्थच्छसि पिवसि खादसि च, दिब्बा च वीणा पवदन्ति वग्गुं;

दिब्बा रसा कामगुणेत्थ पञ्च, नारियो च नच्चन्ति सुवण्णछन्ना.

११४८. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो…पे… वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

११५०. सो देवपुत्तो अत्तमनो…पे… यस्स कम्मस्सिदं फलं.

११५१. ‘‘गिम्हानं पच्छिमे मासे, पतपन्ते [पतापन्ते (स्या.), पतापेन्ते (क.)] दिवङ्करे;

परेसं भतको पोसो, अम्बाराममसिञ्चति.

११५२. ‘‘अथ तेनागमा भिक्खु, सारिपुत्तोति विस्सुतो;

किलन्तरूपो कायेन, अकिलन्तोव चेतसा.

११५३. ‘‘तञ्च दिस्वान आयन्तं, अवोचं अम्बसिञ्चको;

साधु तं [साधुकं (क.)] भन्ते न्हापेय्यं, यं ममस्स सुखावहं.

११५४. ‘‘तस्स मे अनुकम्पाय, निक्खिपि पत्तचीवरं;

निसीदि रुक्खमूलस्मिं, छायाय एकचीवरो.

११५५. ‘‘तञ्च अच्छेन वारिना, पसन्नमानसो नरो;

न्हापयी रुक्खमूलस्मिं, छायाय एकचीवरं.

११५६. ‘‘अम्बो च सित्तो समणो च न्हापितो, मया च पुञ्ञं पसुतं अनप्पकं;

इति सो पीतिया कायं, सब्बं फरति अत्तनो.

११५७. ‘‘तदेव एत्तकं कम्मं, अकासिं ताय जातिया;

पहाय मानुसं देहं, उपपन्नोम्हि नन्दनं.

११५८. ‘‘नन्दने च वने रम्मे, नानादिजगणायुते;

रमामि नच्चगीतेहि, अच्छराहि पुरक्खतो’’ति.

अम्बविमानं पञ्चमं.