१४. महारथविमानवत्थु

१०१५. ‘‘सहस्सयुत्तं हयवाहनं सुभं, आरुय्हिमं सन्दनं नेकचित्तं;

उय्यानभूमिं अभितो अनुक्कमं, पुरिन्ददो भूतपतीव वासवो.

१०१६. ‘‘सोवण्णमया ते रथकुब्बरा उभो, फलेहि [थलेहि (सी.)] अंसेहि अतीव सङ्गता;

सुजातगुम्बा नरवीरनिट्ठिता, विरोचती पन्नरसेव चन्दो.

१०१७. ‘‘सुवण्णजालावततो रथो अयं, बहूहि नानारतनेहि चित्तितो;

सुनन्दिघोसो च सुभस्सरो च, विरोचती चामरहत्थबाहुभि.

१०१८. ‘‘इमा च नाभ्यो मनसाभिनिम्मिता, रथस्स पादन्तरमज्झभूसिता;

इमा च नाभ्यो सतराजिचित्तिता, सतेरता विज्जुरिवप्पभासरे.

१०१९. ‘‘अनेकचित्तावततो रथो अयं, पुथू च नेमी च सहस्सरंसिको;

तेसं सरो सुय्यति [सूयति (सी.)] वग्गुरूपो, पञ्चङ्गिकं तुरियमिवप्पवादितं.

१०२०. ‘‘सिरस्मिं चित्तं मणिचन्दकप्पितं, सदा विसुद्धं रुचिरं पभस्सरं;

सुवण्णराजीहि अतीव सङ्गतं, वेळुरियराजीव अतीव सोभति.

१०२१. ‘‘इमे च वाळी मणिचन्दकप्पिता, आरोहकम्बू सुजवा ब्रहूपमा.

ब्रहा महन्ता बलिनो महाजवा, मनो तवञ्ञाय तथेव सिंसरे [सब्बरे (क.), सप्परे (?)].

१०२२. ‘‘इमे च सब्बे सहिता चतुक्कमा, मनो तवञ्ञाय तथेव सिंसरे;

समं वहन्ता मुदुका अनुद्धता, आमोदमाना तुरगान [तुरङ्गान (क.)] मुत्तमा.

१०२३. ‘‘धुनन्ति वग्गन्ति पतन्ति [पवत्तन्ति (पी. क.)] चम्बरे, अब्भुद्धुनन्ता सुकते पिळन्धने;

तेसं सरो सुय्यति वग्गुरूपो, पञ्चङ्गिकं तुरियमिवप्पवादितं.

१०२४. ‘‘रथस्स घोसो अपिळन्धनान च, खुरस्स नादो [नादी (स्या.), नादि (पी. क.)] अभिहिंसनाय च;

घोसो सुवग्गू समितस्स सुय्यति, गन्धब्बतूरियानि विचित्रसंवने.

१०२५. ‘‘रथे ठिता ता मिगमन्दलोचना, आळारपम्हा हसिता पियंवदा;

वेळुरियजालावतता तनुच्छवा, सदेव गन्धब्बसूरग्गपूजिता.

१०२६. ‘‘ता रत्तरत्तम्बरपीतवाससा, विसालनेत्ता अभिरत्तलोचना;

कुले सुजाता सुतनू सुचिम्हिता, रथे ठिता पञ्जलिका उपट्ठिता.

१०२७. ‘‘ता कम्बुकेयूरधरा सुवाससा, सुमज्झिमा ऊरुथनूपपन्ना;

वट्टङ्गुलियो सुमुखा सुदस्सना, रथे ठिता पञ्जलिका उपट्ठिता.

१०२८. ‘‘अञ्ञा सुवेणी सुसु मिस्सकेसियो, समं विभत्ताहि पभस्सराहि च;

अनुब्बता ता तव मानसे रता, रथे ठिता पञ्जलिका उपट्ठिता.

१०२९. ‘‘आवेळिनियो पदुमुप्पलच्छदा, अलङ्कता चन्दनसारवासिता [वोसिता (स्या.), भूसिता (क.)];

अनुब्बता ता तव मानसे रता, रथे ठिता पञ्जलिका उपट्ठिता.

१०३०. ‘‘ता मालिनियो पदुमुप्पलच्छदा, अलङ्कता चन्दनसारवासिता;

अनुब्बता ता तव मानसे रता, रथे ठिता पञ्जलिका उपट्ठिता.

१०३१. ‘‘कण्ठेसु ते यानि पिळन्धनानि, हत्थेसु पादेसु तथेव सीसे;

ओभासयन्ती दस सब्बसो दिसा, अब्भुद्दयं सारदिकोव भाणुमा.

१०३२. ‘‘वातस्स वेगेन च सम्पकम्पिता, भुजेसु माला अपिळन्धनानि च;

मुञ्चन्ति घोसं रूचिरं सुचिं सुभं, सब्बेहि विञ्ञूहि सुतब्बरूपं.

१०३३. ‘‘उय्यानभूम्या च दुवद्धतो ठिता, रथा च नागा तूरियानि च सरो;

तमेव देविन्द पमोदयन्ति, वीणा यथा पोक्खरपत्तबाहुभि.

१०३४. ‘‘इमासु वीणासु बहूसु वग्गूसु, मनुञ्ञरूपासु हदयेरितं पीतिं [हदयेरितं पति (सी.), हदयेरितम्पि तं (स्या.)];

पवज्जमानासु अतीव अच्छरा, भमन्ति कञ्ञा पदुमेसु सिक्खिता.

१०३५. ‘‘यदा च गीतानि च वादितानि च, नच्चानि चिमानि [चेमानि (सी.)] समेन्ति एकतो;

अथेत्थ नच्चन्ति अथेत्थ अच्छरा, ओभासयन्ती उभतो वरित्थियो.

१०३६. ‘‘सो मोदसि तुरियगणप्पबोधनो, महीयमानो वजिरावुधोरिव;

इमासु वीणासु बहूसु वग्गूसु, मनुञ्ञरूपासु हदयेरितं पीतिं.

१०३७. ‘‘किं त्वं पुरे कम्ममकासि अत्तना, मनुस्सभूतो पुरिमाय जातिया;

उपोसथं कं वा [उपोसथं किं व (स्या.)] तुवं उपावसि, कं [किं (स्या.)] धम्मचरियं वतमाभिरोचयि.

१०३८. ‘‘नयीदमप्पस्स कतस्स [नयिदं अप्पस्स कतस्स (सी. स्या.), सासेदं अप्पकतस्स (क.)] कम्मुनो, पुब्बे सुचिण्णस्स उपोसथस्स वा;

इद्धानुभावो विपुलो अयं तव, यं देवसङ्घं अभिरोचसे भुसं.

१०३९. ‘‘दानस्स ते इदं फलं, अथो सीलस्स वा पन;

अथो अञ्जलिकम्मस्स, तं मे अक्खाहि पुच्छितो’’ति.

१०४०. सो देवपुत्तो अत्तमनो, मोग्गल्लानेन पुच्छितो;

पञ्हं पुट्ठो वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलन्ति.

१०४१. ‘‘जितिन्द्रियं बुद्धमनोमनिक्कमं, नरुत्तमं कस्सपमग्गपुग्गलं;

अवापुरन्तं अमतस्स द्वारं, देवातिदेवं सतपुञ्ञलक्खणं.

१०४२. ‘‘तमद्दसं कुञ्जरमोघतिण्णं, सुवण्णसिङ्गीनदबिम्बसादिसं;

दिस्वान तं खिप्पमहुं सुचीमनो, तमेव दिस्वान सुभासितद्धजं.

१०४३. ‘‘तमन्नपानं अथवापि चीवरं, सुचिं पणीतं रससा उपेतं;

पुप्फाभिक्किणम्हि सके निवेसने, पतिट्ठपेसिं स असङ्गमानसो.

१०४४. ‘‘तमन्नपानेन च चीवरेन च, खज्जेन भोज्जेन च सायनेन च;

सन्तप्पयित्वा द्विपदानमुत्तमं, सो सग्गसो देवपुरे रमामहं.

१०४५.

‘‘एतेनुपायेन इमं निरग्गळं, यञ्ञं यजित्वा तिविधं विसुद्धं.

पहायहं मानुसकं समुस्सयं, इन्दूपमो [इन्दस्समो (स्या. क.)] देवपुरे रमामहं.

१०४६. ‘‘आयुञ्च वण्णञ्च सुखं बलञ्च, पणीतरूपं अभिकङ्खता मुनि;

अन्नञ्च पानञ्च बहुं सुसङ्खतं, पतिट्ठपेतब्बमसङ्गमानसे.

१०४७. [कथा. ७९९]‘‘नयिमस्मिं लोके परस्मिं [नयिमस्मिं वा लोके परस्मिं (कथावत्थु ७९९), नयिमस्मि लोके व परस्मि (?)] वा पन, बुद्धेन सेट्ठो व समो व विज्जति;

आहुनेय्यानं [यमाहुनेय्यानं (क.)] परमाहुतिं गतो, पुञ्ञत्थिकानं विपुलप्फलेसिन’’न्ति.

महारथविमानं चुद्दसमं.

महारथवग्गो पञ्चमो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

मण्डूको रेवती छत्तो, कक्कटो द्वारपालको;

द्वे करणीया द्वे सूचि, तयो नागा च द्वे रथा;

पुरिसानं पठमो वग्गो पवुच्चतीति.

भाणवारं ततियं निट्ठितं.