१३. चूळरथविमानवत्थु
९८१. ‘‘दळ्हधम्मा निसारस्स, धनुं ओलुब्भ तिट्ठसि;
खत्तियो नुसि राजञ्ञो, अदु लुद्दो वनेचरो’’ति [वनाचरोति (स्या. क.)].
९८२. ‘‘अस्सकाधिपतिस्साहं, भन्ते पुत्तो वनेचरो;
नामं मे भिक्खु ते ब्रूमि, सुजातो इति मं विदू [विदुं (सी.)].
९८३. ‘‘मिगे गवेसमानोहं, ओगाहन्तो ब्रहावनं;
मिगं तञ्चेव [मिगं गन्त्वेव (स्या.), मिगवधञ्च (क.)] नाद्दक्खिं, तञ्च दिस्वा ठितो अह’’न्ति.
९८४. ‘‘स्वागतं ते महापुञ्ञ, अथो ते अदुरागतं;
एत्तो उदकमादाय, पादे पक्खालयस्सु ते.
९८५. ‘‘इदम्पि पानीयं सीतं, आभतं गिरिगब्भरा;
राजपुत्त ततो पित्वा [पीत्वा (सी. स्या.)], सन्थतस्मिं उपाविसा’’ति.
९८६. ‘‘कल्याणी वत ते वाचा, सवनीया महामुनि;
नेला अत्थवती [चत्थवती (सी.)] वग्गु, मन्त्वा [मन्ता (स्या. पी. क.)] अत्थञ्च भाससि [भाससे (सी.)].
९८७. ‘‘का ते रति वने विहरतो, इसिनिसभ वदेहि पुट्ठो;
तव वचनपथं निसामयित्वा, अत्थधम्मपदं समाचरेमसे’’ति.
९८८. ‘‘अहिंसा सब्बपाणीनं, कुमारम्हाक रुच्चति;
थेय्या च अतिचारा च, मज्जपाना च आरति.
९८९. ‘‘आरति समचरिया च, बाहुसच्चं कतञ्ञुता;
दिट्ठेव धम्मे पासंसा, धम्मा एते पसंसियाति.
९९०. ‘‘सन्तिके मरणं तुय्हं, ओरं मासेहि पञ्चहि;
राजपुत्त विजानाहि, अत्तानं परिमोचया’’ति.
९९१. ‘‘कतमं स्वाहं जनपदं गन्त्वा, किं कम्मं किञ्च पोरिसं;
काय वा पन विज्जाय, भवेय्यं अजरामरो’’ति.
९९२. ‘‘न विज्जते सो पदेसो, कम्मं विज्जा च पोरिसं;
यत्थ गन्त्वा भवे मच्चो, राजपुत्ताजरामरो.
९९३. ‘‘महद्धना महाभोगा, रट्ठवन्तोपि खत्तिया;
पहूतधनधञ्ञासे, तेपि नो [तेपि न (बहूसु)] अजरामरा.
९९४. ‘‘यदि ते सुता अन्धकवेण्डुपुत्ता [अन्धकवेण्हुपुत्ता (सी.), अण्डकवेण्डपुत्ता (स्या. क.)], सूरा वीरा विक्कन्तप्पहारिनो;
तेपि आयुक्खयं पत्ता, विद्धस्ता सस्सतीसमा.
९९५. ‘‘खत्तिया ब्राह्मणा वेस्सा, सुद्दा चण्डालपुक्कुसा;
एते चञ्ञे च जातिया, तेपि नो अजरामरा.
९९६. ‘‘ये मन्तं परिवत्तेन्ति, छळङ्गं ब्रह्मचिन्तितं;
एते चञ्ञे च विज्जाय, तेपि नो अजरामरा.
९९७. ‘‘इसयो चापि ये सन्ता, सञ्ञतत्ता तपस्सिनो;
सरीरं तेपि कालेन, विजहन्ति तपस्सिनो.
९९८. ‘‘भावितत्तापि अरहन्तो, कतकिच्चा अनासवा;
निक्खिपन्ति इमं देहं, पुञ्ञपापपरिक्खया’’ति.
९९९. ‘‘सुभासिता अत्थवती, गाथायो ते महामुनि;
निज्झत्तोम्हि सुभट्ठेन, त्वञ्च मे सरणं भवा’’ति.
१०००. ‘‘मा मं त्वं सरणं गच्छ, तमेव सरणं वज [भज (क.)];
सक्यपुत्तं महावीरं, यमहं सरणं गतो’’ति.
१००१. ‘‘कतरस्मिं सो जनपदे, सत्था तुम्हाक मारिस;
अहम्पि दट्ठुं गच्छिस्सं, जिनं अप्पटिपुग्गल’’न्ति.
१००२. ‘‘पुरत्थिमस्मिं जनपदे, ओक्काककुलसम्भवो;
तत्थासि पुरिसाजञ्ञो, सो च खो परिनिब्बुतो’’ति.
१००३. ‘‘सचे हि बुद्धो तिट्ठेय्य, सत्था तुम्हाक मारिस;
योजनानि सहस्सानि, गच्छेय्यं [गच्छे (स्या. पी. क.)] पयिरुपासितुं.
१००४. ‘‘यतो च खो [यता खो (पी. क.)] परिनिब्बुतो, सत्था तुम्हाक मारिस;
निब्बुतम्पि [परिनिब्बुतं (स्या. क.)] महावीरं, गच्छामि सरणं अहं.
१००५. ‘‘उपेमि सरणं बुद्धं, धम्मञ्चापि अनुत्तरं;
सङ्घञ्च नरदेवस्स, गच्छामि सरणं अहं.
१००६. ‘‘पाणातिपाता विरमामि खिप्पं, लोके अदिन्नं परिवज्जयामि;
अमज्जपो नो च मुसा भणामि, सकेन दारेन च होमि तुट्ठो’’ति.
१००७. ‘‘सहस्सरंसीव यथा महप्पभो, दिसं यथा भाति नभे अनुक्कमं;
तथापकारो [तथप्पकारो (सी. स्या.)] तवायं [तवयं (सी. पी.)] महारथो, समन्ततो योजनसत्तमायतो.
१००८. ‘‘सुवण्णपट्टेहि समन्तमोत्थटो, उरस्स मुत्ताहि मणीहि चित्तितो;
लेखा सुवण्णस्स च रूपियस्स च, सोभेन्ति वेळुरियमया सुनिम्मिता.
१००९. ‘‘सीसञ्चिदं वेळुरियस्स निम्मितं, युगञ्चिदं लोहितकाय चित्तितं;
युत्ता सुवण्णस्स च रूपियस्स च, सोभन्ति अस्सा च इमे मनोजवा.
१०१०. ‘‘सो तिट्ठसि हेमरथे अधिट्ठितो, देवानमिन्दोव सहस्सवाहनो;
पुच्छामि ताहं यसवन्त कोविदं [कोविद (क.)], कथं तया लद्धो अयं उळारो’’ति.
१०११. ‘‘सुजातो नामहं भन्ते, राजपुत्तो पुरे अहुं;
त्वञ्च मं अनुकम्पाय, सञ्ञमस्मिं निवेसयि.
१०१२. ‘‘खीणायुकञ्च मं ञत्वा, सरीरं पादासि सत्थुनो;
इमं सुजात पूजेहि, तं ते अत्थाय हेहिति.
१०१३. ‘‘ताहं गन्धेहि मालेहि, पूजयित्वा समुय्युतो;
पहाय मानुसं देहं, उपपन्नोम्हि नन्दनं.
१०१४. ‘‘नन्दने च वने [नन्दनोपवने (सी.), नन्दने पवने (स्या. क.)] रम्मे, नानादिजगणायुते;
रमामि नच्चगीतेहि, अच्छराहि पुरक्खतो’’ति.
चूळरथविमानं तेरसमं.