१२. ततियनागविमानवत्थु

९७६. ‘‘को नु दिब्बेन यानेन, सब्बसेतेन हत्थिना;

तुरियताळितनिग्घोसो, अन्तलिक्खे महीयति.

९७७. ‘‘देवता नुसि गन्धब्बो, अदु [आदु (सी. स्या.)] सक्को पुरिन्ददो;

अजानन्ता तं पुच्छाम, कथं जानेमु तं मय’’न्ति.

९७८. ‘‘नम्हि देवो न गन्धब्बो, नापि [नाम्हि (क.)] सक्को पुरिन्ददो;

सुधम्मा नाम ये देवा, तेसं अञ्ञतरो अह’’न्ति.

९७९. ‘‘पुच्छाम देवं सुधम्मं [देव सुधम्म (स्या.), देव सुधम्मं (क.)], पुथुं कत्वान अञ्जलिं;

किं कत्वा मानुसे कम्मं, सुधम्मं उपपज्जती’’ति.

९८०. ‘‘उच्छागारं तिणागारं, वत्थागारञ्च यो ददे;

तिण्णं अञ्ञतरं दत्वा, सुधम्मं उपपज्जती’’ति.

ततियनागविमानं द्वादसमं.